W maju 2017 roku w Genewie odbyło się sympozjum o długowieczności. Przez kilka dni gerontolodzy dyskutowali o tym, jak żyć długo, w zdrowiu i w dobrej kondycji. Temat, który człowieka po czterdziestce powinien zainteresować na poważnie.

Miejsce raczej nie było przypadkowe. Szwajcaria zajmuje drugie miejsce na świecie pod względem oczekiwanej długości życia: 83 lata wobec światowej średniej 70 lat.

Mnie temat wciągnął z prostego powodu. Byłem już nie tylko „po 40-ce”, ale wręcz „przed 50-ką”. Według światowej średniej zostałoby mi jeszcze, kurde, 20 lat cieszenia się życiem. Mniej, niż minęło od końca moich studiów.

Gdyby wnioski z konferencji kręciły się wyłącznie wokół leczenia i twardej medycyny, nie byłoby o czym pisać. Okazało się jednak, że długowieczność leży w przeważającej części w naszych rękach. To dobra wiadomość: mamy na nią większy wpływ niż geny. Co więc robić, żeby żyć długo i w zdrowiu?

Sposób pierwszy: nawyki zamiast postanowień

Lubię to! Kolejna ważna rzecz w życiu, którą rządzą nawyki.

Nie chodzi o wielkie postanowienia i rewolucję z dnia na dzień w stylu „schudnę 20 kilo do wakacji”. Chodzi o ZWYCZAJ, na przykład:

• codzienny spacer,
• mniej węglowodanów,
• więcej warzyw,
• więcej białka,
• więcej wody.

Zwyczaj to coś, co robisz tak czy owak, niespecjalnie się nad tym zastanawiając. Przez pierwsze tygodnie nie daje spektakularnych zmian. Z perspektywy miesięcy i lat zmienia wszystko.

To był najważniejszy wniosek z Genewy. Nawet drobne zmiany w stylu życia mają duży wpływ na długowieczność. Uczestnicy byli zgodni, że niewielka korekta codziennych nawyków, od diety po kosmetyki, pomaga opóźnić skutki starzenia.

Sposób drugi: dieta Okinawa i mniej kalorii

50% chorób związanych z wiekiem to efekt diety i stylu życia.

Tak twierdzi Jurij Miedzinowskij, dyrektor generalny moskiewskiej kliniki długowieczności. Innymi słowy: to, co jesz, ma decydujący wpływ na to, jak długo pożyjesz.

Najdłużej żyją Japończycy. Oczekiwana długość życia w Japonii to 83,7 roku, mieszka tam też najwięcej stulatków. Swoją długowieczność zawdzięczają między innymi diecie z wyspy Okinawa.

Jej fundamentem jest metoda mało popularna, za to skuteczna: jedzenie mniejszej liczby kalorii. Mieszkańcy Okinawy zjadają około 300 kalorii mniej niż zalecana średnia.

„Wśród mieszkańców Okinawy ryzyko wystąpienia miażdżycy tętnic i raka żołądka jest niskie, a ryzyko wystąpienia nowotworów hormonozależnych, takich jak rak piersi czy prostaty, jest bardzo niskie.”

Tak pisze dr Craig Willcox, współautor książki „The Okinawa Way: How to Improve Your Health and Longevity Dramatically”.

Na Okinawie jada się trzy porcje ryb w tygodniu, mnóstwo warzyw, soi i produktów pełnoziarnistych, więcej tofu i glonów kombu niż gdziekolwiek indziej na świecie. Do tego kalmary i ośmiornice.

Podobnego zdania jest dr George Roth, prezes firmy biotechnologicznej GeroScience z Baltimore. Przekonuje, że ograniczając liczbę kalorii możemy „poprawić jakość i długość życia”. W jego badaniu zmniejszenie kaloryczności diety makaków wydłużyło życie tych zwierząt i opóźniło rozwój chorób związanych z wiekiem.

Sposób trzeci: melatonina i dobry sen

Melatonina to hormon wytwarzany przez szyszynkę. Marketing ochrzcił ją ostatnio „fontanną młodości”.

W praktyce melatonina pomaga uregulować rytm dobowy. To popularny sposób na zmęczenie po długiej podróży samolotem, czyli jetlag. Przyjęta przed snem przyczynia się do skrócenia czasu zasypiania. Z wiekiem organizm wytwarza jej coraz mniej, dlatego naukowcy przyglądają się jej roli w procesie starzenia.

W USA melatoninę w postaci suplementu przyjmuje ponad 3 miliony osób. W Polsce kupisz ją bez recepty. W Wielkiej Brytanii jest dostępna tylko na receptę i lekarze przepisują ją głównie osobom po 55. roku życia, które mają problem z zasypianiem.

Sposób czwarty: peptydy

Ryby i owoce morza to wartościowe jedzenie. Dostarczają dobrze przyswajalnego białka, zdrowych tłuszczów oraz PEPTYDÓW. Czym one są?

Wyjaśnię to metaforą, którą skonsultowałem z profesorem medycyny, więc jestem spokojny o jej poprawność. Każda tkanka w organizmie, od krwi po kości, składa się z wielu rodzajów białek. Teraz wyobraź sobie, że organizm to budynek:

• białko to kawałek ściany,
• peptydy to cegły, z których ta ściana jest zbudowana,
• aminokwasy to składniki pojedynczej cegły.

Kilkanaście aminokwasów w różnych kombinacjach tworzy tysiące peptydów i każdy ma w organizmie jakąś funkcję. Tu prostota się kończy. Dla nas, zwykłych ludzi, ważny jest prosty przekaz: jedzmy produkty, które są źródłem peptydów.

Peptydami zajmuje się od dekad prof. Khavinson, który zainteresował się nimi w czasach zimnej wojny, gdy służył jako lekarz w radzieckiej armii. Wygląda na to, że wiedza o peptydach jest cholernie ważna dla długowieczności w dobrym zdrowiu.

W naszym klimacie z dietą Okinawa jest trudniej, bo ryb i owoców morza jemy mało. Dlatego warto wiedzieć, skąd brać peptydy i w jakiej postaci. Na tym blogu znajdziesz o nich więcej wpisów.

Długowieczność to suma małych wyborów

Nawyki, mniej kalorii, dobry sen i jedzenie bogate w białko. Żadna z tych rzeczy nie jest rewolucją. Razem, robione latami, decydują o tym, jak będziesz się czuł po pięćdziesiątce, sześćdziesiątce i dalej.

Szczerze namawiam: wybierz jeden zwyczaj z tej listy i zacznij od jutra.

🖖 Pomyślności!